Acı Yemeyi Sevmek Aslında Bir Bağımlılık mı?
Acı yemek, insan vücudunda düşünebileceğinizden çok daha farklı şekillerde etki edebiliyormuş. Bu etkiler sonucu acılı yemek yiyenlerin bu durumu aslında bir tercihten ziyade bağımlılık noktasına mı gidiyor diye düşünmek çok da anlamsız sayılamaz.
Acı Yemeyi Sevmek Aslında Bir Bağımlılık mı?
iStock


acılı kebap, acılı lahmacun, acı biber, pul biber vs bilumum acılı şeyler yemenin gerçek ve temel sebebi endorfin bağımlılığıdır.

acı severler aslında acı sever değil endorfin bağımlısıdırlar. 

acı denilen şeyler özünde acı değil "yakıcıdırlar". çünkü acı olan şeyi yiyemezseniz, tatları çok kötüdür. örneğin, acı çekirdek, acı hıyar gibi.

yakıcı yiyecekleri (pul biber, acı yeşil biber vs) yediğiniz zaman bunlar ağız içi ve boğazdaki mukoza tabakasını tahriş ederler. vücut, doğal savunma mekanizması olarak bu tahrişin verdiği rahatsızlığı gidermek için süratle endorfin salgılar. endorfin bir çeşit morfindir ve doğal bir uyuşturucudur. diğer tüm uyuşturucular gibi bağımlılık yapar. endorfine alıştığınız zaman alınmaz ise yoksunluk belirtileri gösterirsiniz. şiddetle endorfin istersiniz ama ne istediğinizin farkında değilsinizdir, nasıl alacağınızı da bilmezsiniz. fakat vücut farkındadır! endorfin salgılanması için bir yerlerinizin kesilmesi, kanaması, ezilmesi, tahriş olması gibi bir şey lazımdır. bunun en kolay yolu da acılı (yakıcı) bir yiyecek yemektir. siz farkında olmadan canınız acılı yemek çeker. 

küçüklükten itibaren acılı yemek kültürüne sahip yöre ve ailelerde büyüyen çocuklar endorfin bağımlısı olurlar. "şaane yemek yaptık lan, ziyafet çekeceğiz" diye masalarını acılı lahmacun, kebaplarla donatan, yemeklerine pul biber boca eden aileler kendi elleriyle çocuklarını acıya bağımlı hale getirmekteler.