Kimseyle Muhatap Olmayan Ülke: Kuzey Kore'deki Akıl Almaz Devlet Uygulamaları
Her ne kadar devlet başkanları Kim Jong-un dışarıdan sempatik biri gibi görünse de Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti'nde işler pek de iç açıcı değil. ''Yasaklar Ülkesi'' olarak da bilinen Kuzey Kore hakkında öğrendiğinizde halinize şükrettirecek bazı bilgiler.
Kimseyle Muhatap Olmayan Ülke: Kuzey Kore'deki Akıl Almaz Devlet Uygulamaları
iStock.com

bakın bu ülkede insanların uydu anteni alıp çatısına takması ve dünya televizyonlarını izlemesi yasaktır. yasağa uymama şansınız yoktur, çünkü uydu anteni alacak bir yer bulamazsınız, kaçak da getirtemezsiniz.

bu ülkede, dünyada olup bitenleri takip edebileceğiniz bağımsız (veya yarı bağımsız) bir basın kuruluşu, gazete, radyo veya televizyon kanalı yoktur. ülke ve dünyada olup bitenleri sadece devletin haber kanalından izleyebilirsiniz. eğer devlet, ülkede en sevilen yabancı şarkıcı olan michael jackson'ın ölümünün haber değeri taşımadığını düşünüp yayınlamamışsa, ülkenin bundan haberi olmaz.

bu ülkede insanlar internete giremezler. var olan internet ise, bizim türk telekom'un çok ünlü "çocuk paketi" gibidir. girilebilecek siteler devlet tarfından belirlenir ve sadece onlara girilebilir. üstelik, ülkede yaşayanların hemen tümü internet denen şeyin sadece bu olduğunu düşünür. dünya üzerinde milyonlarca internet sitesi olduğundan haberleri yoktur, çünkü bu bilgi verilmez.

kuzey kore'deki herhangi biri ile msn, facebook, twitter, icq, veya herhangi başka bir platform yardımıyla iletişim kuramazsınız. bunların tümü yasaktır ve korelilerin bunların varlığından haberi yoktur.

mektup arkadaşı olacağınız bir kuzey koreli bulamazsınız. ola ki buldunuz, yazışamazsınız. hadi yazıştınız, mektuplarınız arkadaşınıza ulaşmadan önce yetkililer tarafından okunup, onaylanıp öyle teslim edilir. eğer uygun bulunmaz ise verilmez...

giyim kuşamınızın ve saç şeklinizin "sokakta" bile nasıl olacağı devlet tarafından belirlenir. saçlarını uygun şekilde kestirmeyen erkekler uyarılır, laf dinlemezse cezalandırılır.

ülkedeki herhangi bir şeyi eleştirme veya karşı çıkma hakkınız yoktur. aksine, onaylama ve her türlü destekleme zorunluluğunuz vardır.

kuzey kore'de çok ciddi bir açlık sorunu mevcuttur ve bu sorunu dışarıdan alınan gıda yardımları ile kısmen gidermeye çalışırlar. evet, kuzey kore tıpkı somali gibi dünyadan gıda yardımı alan bir ülkedir ama, buna rağmen tüm parasını pulunu silahlanmaya, nükleer bombalara, uzun menzilli füze geliştirmelerine harcamaktan çekinmez.

ülkenin giriş çıkış yapılan gümrük kapılarının bulunduğu bölgelere yapılan "sahte" lüks konutlar gerçektir. bunca açlık ve sefalete rağmen uzaktan ülkeyi görenlere karşı zengin ve gelişmiş izlenimi vermeye çalışılır.

bir kuzey kore vatandaşının (devletin izin verdiği spor dallarını icra edenler ve birkaç bilim insanı haricinde) hiçbir şart altında ülkeden çıkma izni yoktur. ülkeden çıkmaya çalışmanın cezası ölümdür.

yani kuzey kore bir küba değil. evet, küba da fakirdir ama, en azından halkına baskı yapıp var olan üç kuruşunu da silaha gösterişe harcayan bir ülke olmadı hiç. en azından "çok iyi" bir sağlık sistemi ve devletin kaynaklarına tüm vatandaşların eşit olarak ulaşma hakkı, eleştirme hakkı var. kuzey kore komünist veya sosyalist bir ülke de değil. komünizmin arkasına gizlenmiş, komünist "miş" gibi yapan bir diktatörlüktür. hem de en acımasızından...

Kuzey Kore lideri Kim Jong-un

turist olarak gitmek için çeşitli turlar mevcut. çin üzerinden izinler alınıp başkente uçakla inebiliyorsunuz. uçağa bindiğiniz andan itibaren peşinize turist rehberi kılıklı hükümet ajanları veriyorlar. bu adamlar size sabit bir tur rotasını zorla gezdiriyor ardından geldiğiniz yere geri postalıyorlar.

gezdirdikleri yerlerin içinde önünde eğilmek zorunda olduğunuz dev kim sik yun heykelleri yine bu kamil diktatörlerin dev portreleri bir de amerikan donanmasına ait el koydukları bir gemi var. uss pueblo. *

ben bunu gezmeyeceğim, halkın gittiği yerlere gideceğim deme şansın yok. akşam bir bara gideyim demek yok. otelden çıkman internete girmen işaret edilen yerin dışında bir yerin fotografını çekmen yasak. hatta işaret edilen yeri farklı açıyla çekmen de yasak adamlar çektiğin fotolara bakıp beğenmezlerse makineyi elinden alıp siliyorlar. diktatörlerin portrelerinin, heykellerinin fotosunu çekiyorsan zaten her boka karışıyorlar ayaklarını eksik çektin mesela sildiriyorlar.

izlediğim onca videoda sivil vatandaşlarla temas kurabilmiş bir tane insan yok. halk açlıktan kırılıyor olsa dünyanın haberi olmayacak öyle bir izolasyon hakim. güney kore kuzey kore arasında ayrılmış aileler birbirinden haber alamıyor bırak turisti falan.

bu turistik tur öyle psikopatça kurgulanmış bir tiyatro oyunu ki, sizi götürdükleri restoranlarda halk taklidi yapan figüranlar var. araba galerisi gezdiriyorlar turun bir bölümünde orada araba alıyormuş gibi yapan başka figüranlar var. tüm gezi size korenin iyi durumda olduğunu kanıtlamak için hazırlanmış bir sahne şovu, korku filmi gibi lan.

Galeride araba alıyormuş gibi yapan figüranlar

vice news için hazırlanan belgeselde yılda sadece 5 konuk ağırlayan bir çay dükkanı gösteriliyor. servis yapan kız yıl içinde o kadar uzun süre insan görmüyor ki vice muhabirini gördüğünde gözlerinin içi gülüyor resmen. sırf bunu anlatan ayrı bölüm var.


yani özetle adamlar turistleri alıyor film seti sahteliğinde bir alanda gezdirip şutluyorlar. gelip bana burada halk rahat yaşıyor diyen adam ya kötü niyetlidir ya gerçeğin farkında değildir.

mesela kuzey korede rejime karşı bir fikir beyan ettin, adamlar seni, babanı, dedeni karını, kızını, anneni alıp dağ yamacında bir çalışma kampına kapıyorlar. doğmuş ve doğacak olacak çocukların da dahil ölene kadar çalıştırıyorlar. sırf burada yapılan işkencelerin üzerindeki örtü kalksa nazi soykırımı çocuk masalı gibi kalır.

bu üç nesil kanunu nedeniyle hapiste doğan ve 23 yaşında kamptan kaçmayı başaran suçsuz günahsız adamın anlattıklarını dinle sen de hak vereceksin. adam doğduğu günden beri çalışma kampında olduğu için tüm dünyayı böyle çitlerle çevrili bir yer sanıyormuş. kaçma sebebi de bir kez olsun doyacak kadar yemek yiyebilmek.

Kuzey Kore'deki acımasız kamptan 23 yaşında kaçmayı başaran adamı

kuzey korenin dışını görebilen iki grup kuzey kore vatandaşı var. birinci grup soylu, rejimle arası iyi ailelerin bağlılık yemini etmiş bireyleri. ikinci grup rusyaya ağır işçi olarak ihraç edilmiş ucuz işgücü. (sadece rusyaya değil dünyanın çeşitli yerlerine bu iş gücü ihracı mevcutmuş.*) bu maaşsız çalışan adamlar dünyayı görmemeleri için çalıştıkları alana yakın bir kampta tutuluyorlar ve kaçmaya kalkarlarsa hem kendileri hem koredeki aileleri öldürülüyor.

rusyada on yıl çalışıp tek rus görmemiş, tek şehir görmemiş ağaç işçileri var. bak bu mesela ceza değil meslek.