Nietzsche'nin Ruh Halini ve Evlilik Teklifinin Reddini Simgeleyen Heykel: Luzern Aslanı Anıtı
Friedrich Nietzsche'nin Lou Adreas Salome'a evlilik telkifi edip reddedilişi bilinen bir hikaye. Psikiyatrist Sözlük yazarı "femme noir", bunu bir anıt ile, İsviçre'nin Luzern kentindeki 1821 tarihli aslan anıtı ile ilişkilendiriyor.
Nietzsche'nin Ruh Halini ve Evlilik Teklifinin Reddini Simgeleyen Heykel: Luzern Aslanı Anıtı
iStock


ben bu anıta bakınca, isviçreli muhafızları değil nietzsche'yi anımsıyorum

nietzsche, salomé'ye ilk evlilik teklifini, paul rée ile ileterek yapıyor ve reddediliyor.
ancak daha sonra rée'nin de salomé'ye ilgisi olduğunu fark ediyor ve evlilik teklifini bizzat kendisi yapmaya karar veriyor.

bu anıtın önünde salomé'ye evlilik teklifini yineliyor, ancak yine reddediliyor. sonrasında luzern'in aslanı gibi yaralı halde rapallo'ya giderek on günde böyle buyurdu zerdüşt'ün ilk bölümünü yazıyor.


nietzsche'nin hayat öyküsü bana hep şunu düşündürür

sert söylemine karşın aslında çok naif ve kırılgan bir insan nietzsche. babasının aklını yitirerek ölümü, papaz babasının yerini doldurmak için teoloji okumak istemesi, annesi ve kızkardeşi ile çatışmalı ilişkisi, wagner gibi büyük bir elitizm meraklısının devrimci olabileceğini hayal edip düştüğü hayalkırıklığı, salome gibi bir kadının onunla evleneceğini düşünebilmesi aslında bu naifliğin, kırılganlığın izleri.

belki bu yüzden luzern aslanı hep onu hatırlatır bana. was mich nicht umbringt, macht mich stärker (beni öldürmeyen şey güçlendirir) bir saptama mıydı acaba yoksa kendine verdiği bir teselli mı diye düşünürüm. çünkü öldürmeyen tüm bu şeyler, onu güçlendirmek yerine delirmesine neden olmuştur maalesef.


1889'da torino'da, sokak ortasında sahibince acımasızca kırbaçlanan bir atın boynuna sarılıp, atın gözlerinin içine bakarak ağlamaya başlamış ve o noktadan sonra aklını yitirip hayatının son 11 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir.

hep düşünürüm, "o gözlerde ne gördü?" diye.
belki acı çeken o ata bakarken, kendinin ve insanlığın acılarını o gözlerde görmüştü, ve kırılgan zihni daha fazla dayanamayıp parçalara ayrılmıştı, kimbilir...

Bu içerikler de ilginizi çekebilir

DAHA FAZLA İÇERİK