Pablo Picasso'nun Kendini Resmettiği Portrelerinin Zaman İçindeki Ürpertici Değişimi
Ünlü ressam Picasso'nun resimlerinin zaman içindeki değişimi gerçekten muazzam.


fotoğrafın olduğu bir dönemde, objenin aynısını çizmenin sanat olmadığını savunarak kendisini kör olarak düşünüp, hissettiği ve duyduğu şekilde çizimler yapmaya başlamasıyla doğmuştur kübizm. ki hak vermemek elde değil.

bir sanat eserini yorumlarken, sahibinin eseri ortaya çıkarırken neler düşünüp hissettiğini merak etmekten, zihin devinimlerinin ve sınırlarının izini sürmekten kendimi alamıyorum. kendini resmettiği portrelerinin zaman içindeki değişimini incelemek hayli ürpertici; olumsuz anlamda değil, bilakis muhayyilesinin sınır tanımazlığıyla cezbeden bir ürperti bahsettiğim:


1896 - yaş 15


1900 - yaş 18


1901 - yaş 20


1906 - yaş 24


1907 - yaş 25


1917 - yaş 35


1938 - yaş 56


1965 - yaş 83


1966 - yaş 85


1971 - yaş 89


1972 - yaş 90


1972 - yaş 90


1972 - yaş 90


1972 - yaş 90


ve sorar ressam: "who sees the human face correctly: the photographer, the mirror, or the painter?"

DAHA FAZLA İÇERİK