II. Dünya Savaşı'nda Geliştirilen Fakat Asla Kullanılmayan Enteresan Silahlar

Medeniyet tarihinin son büyük savaşı, beraberinde teknolojik ve askeri pek çok düşünceyi de beraberinde getirdi. İşte o dönemde tasarlanan ancak çeşitli sebeplerle kullanılma fırsatı bulamayan bazı enteresan silahlar.
II. Dünya Savaşı'nda Geliştirilen Fakat Asla Kullanılmayan Enteresan Silahlar

her savaşın gizli silahları vardır ve muhtemelen hiçbir savaş, ikinci dünya savaşı'ndan daha fazlasına sahip değildi. o zamanlar bile, almanların hayranlık uyandırıcı silah üretme isteği ve bilim-mühendislik sevdası iyi biliniyordu ve bu, kendi içinde iyi bir motivasyon kaynağıydı. müttefik yetkililer ve askerler, savaşta ne tür bir canavarlıkla karşılaştıklarını ya da alman bilim ağacından ne kadar korkunç meyveler döküleceğini asla tahmin edemiyorlardı. kısacası, bu ikinci dünya savaşı mihver kuvvetleri silahlarından bazılarının gün ışığına kavuşmaması insanlığın hayrına idi.

landkreuzer p1000 ratte

almanlar inşasını bitirmiş olsaydı, 1000 tonluk ratte şimdiye kadar yapılmış en büyük geleneksel tank olacaktı. naziler, ratte'yi gerçek anlamda topraklarda seyreden bir çeşit savaş gemisi olarak görüyorlardı. muazzam 283 mm'lik topu, scharnhorst sınıfı bir savaş gemisinin güvertesinden doğrudan alınacaktı ve 17 mil uzaktaki hedefleri vurabilecekti.

bazı yerlerinde zırhı 14.2 inç kalınlıkta olan ratte, müttefik cephaneliğindeki en büyük bombalar dışındaki her şeye karşı neredeyse tam bir korunmaya sahip olacaktı.

a9 amerikarakete

a9, v2 roketinin yeryüzünden hiç kalkış yapmamış bir varyasyondu. isminden de tahmin edebileceğiniz gibi, bu iki aşamalı roketin amerika ve avrupa arasındaki mesafeyi kapsaması ve batıda orta pensilvanya gibi bir mesafeye kadar 1000 kilogramlık bir yük taşıması amaçlanmıştı.

almanlar, yönlendirme sistemlerinin hiçbir zaman doğru şekilde çalışmasını sağlayamadılar, bu nedenle füzelere son yaklaşma konusunda taşımacılık etmek için açık denizde bulunan u-boat'ları kullanmayı seçtiler. savaş devam etmiş olsaydı, füzeler büyük olasılıkla 1946 yılında faaliyette olacaktı.

me 264

me 264 (messerschmidt'in jet motorlu me 263'ünün ardılı), hitler'in amerikabomber projesinde kullanılmak üzere sunulan tasarımlardan en çok tercih edilenidir. birleşik devletlerin b-29'undan farklı olarak oldukça geleneksel bir tasarım olan bu bombardıman uçağı, amerika'ya yapılan 9.000 mil gidiş-dönüş yolculuğunda 6.600 pound ağırlığında bomba taşıyabilirdi, ya da 30.000 pound ağırlık ile 5.300 mil yol alabilirdi.

ikinci seçenek için, almanya'nın grönland ya da izlanda'daki iniş ve yakıt ikmal alanlarını ele geçirmesi, birleşik devletler için feci olabilirdi. ancak almanya'nın bu uçağı inşa etmek için zamanı ya da malzemesi yoktu.

sturer emil

sturer emil'i, tanklar için bir tür keskin nişancı tüfeği olarak düşünebilirsiniz ve stalingrad'da ele geçirilmeden önce en az 22 kişiyi öldürmüştü. temel olarak bir henschel vk30.01 tank şasisine monte edilmiş 5 inçlik uçaksavar silahı olan emil, çok etkili ve oldukça ucuz bir silahtı ama maddi kıtlıklar ve savaşın sona ermesi, almanya'nın seri üretime girmesini engellemişti.

horten go 229

"yarasa", b-2 (northrop b-2 spirit) bombardıman uçağına bayağı benzemektedir. nitekim b-2, savaşın sonunda amerika tarafından ele geçirilen ve incelenen bat'in doğrudan soyundandı. saatte en az 600 mil hıza ulaşan, iki 30 mm top ve 1.100 pound bomba yüküne sahip olan bu fütüristik avcı-bombardıman uçağı, ingiltere'ye karşı yapılan the blitz'i sürdürmek için üretilmeye başlanmıştır.

ve en önemli özelliği de radar gizliliğiydi. tamamen ahşap ve karbon tutkalından oluşan konstrüksiyonu, radar tespitini yüzde 37 azalttı; bu tür bir gizli hızlılığa sahip olan hortenler, ingiliz fighter'larını pistten kalkmadan evvel imha edebilirdi.

uçan tank

ilginçtir ki, savaştaki hemen hemen her büyük devlet, tanklara planör kanatları takmayı ve onları savaş bölgelerine götürmek için bombardıman uçaklarını kullanmayı denedi. bunların birçoğu başarıyla test edildi ancak tankların mürettebatından ayrı olarak atılması gerekiyordu. bu, hem tankları, hem de askeri savaş alanında uzun süre açıkta bırakmak anlamına geliyordu.

fukiyuri intihar dalış takımı

intihar bombacılarını kullanmak, savaşta her zaman nihai çaresizlik ve aşağılık eylemidir. japonya, bunu savaşın sonuna doğru iliklerine kadar hissediyordu. bu dalış kıyafetleri, kamikaze uçaklarının vurulmadan yeterince yaklaşamadığı, korunan limanlardaki gemilere yapılan saldırılara yönelikti. 100 poundluk veya daha fazla kurşun ağırlığa sahip olan dalgıçlar, hedef gemiden altı mil kadar uzaktan su altına düşecekti.

okyanus tabanından hedefe kadar yürüyecekler, hedef geminin dibine manyetik bir limpet mayını iliştirecekler ve patlayıcı patladığında öleceklerdi.

ı-400 aircraft carrier submarine

savaşın sonunda ortaya çıkan tüm sırlardan en çok şaşırtanlardan birisi, müttefik kuvvetlere yönelik japonya'nın, tamamen operasyonel olarak ürettiği iki uçağı taşıyan leviathanlarıydı. ı-400 sınıfı denizaltı, o zamanlar için muazzam bir şekilde, denizaltıdan 300 mil öteye 2,000 poundluk bomba gönderebilecek üç seiran hafif torpido bombacısı taşımaktaydı. ı-400'ler, özellikle amerika'nın batı kıyılarındaki şehirlere sürpriz saldırılar için inşa edildi ve potansiyel olarak las vegas'a kadar iç kesimlerde hasara yol açabilirdi. panama kanalı, pasifik için hayati öneme sahip bir diğer önemli hedefti.

teknik konular, savaş sıkıntısı ve amiral isoroku yamamoto'nun ölümü, japonya'nın onlardan çok sayıda üretmesini engelledi, ancak var olan ikisi tek başlarına pasifik'i korkutmaya yetiyordu. savaş sona erdiğinde bu iki denizaltı, ilk savaş misyonlarına gidiyordu. los angeles'ı bombalamak üzere yolda olan bu iki denizaltı, taşıdıkları bombalardan daha etkili olan atom bombasının hiroshima'ya atılması ile görevlerini tamamlamadı.

fu-go fire balloon

almanya, londra’ya v-2 roketi yağdırırken, japonya intikam silahlarını kendi başına deniyordu. kuzey amerika’nın hemen batısındaki amerika’nın batı kıyısı’nın altından akan jet akımını kullanan japonya, bombaları bildiğiniz balonlara yerleştirdi, balonları yaktı ve pasifiğe saldı.

umutları, yıkıcı orman yangınlarını tetiklemekti. japonya aslında birkaç tane balonu bayağı uzağa gönderebilmişti ama bu silahtan oldukça hızlı bir şekilde vazgeçti. çünkü etkili olması için balonların isabet oranının yüksek olması gerekiyordu ve birçoğu pasifik'te sönüp düşmüştü.

v-3 london gun

v3 londra topları, eğer daha önce vücut bulabilseydi, ingiltere'nin direnişine çok hızlı bir şekilde son verebilirdi. esasen, v3 toplarının 430 feet uzunluğundaki top namlusu yere sabitlenmişti ve tek bir hedefi vardı; londra. namluda bulunan küçük odalar patlayıcı yükler içeriyordu ve bombanın arkasından hedefe ulaşıp patlayacaklardı.

bu çok aşamalı silah, 300 kiloluk bir bombayı 4.3 mach gibi bir hızla, 100 mil kadar uzağa ateşleyebilirdi. daha da etkileyici olan bu silahların seri ateş edebilir olmasıdır. tek bir top, saatte 300 atış atabilirdi. fransa kıyılarında konuşlanan yalnızca iki silah, bir günden daha az bir sürede londra'yı dümdüz edebilirdi. ancak, pas de calais'deki silah alanı, bu büyük silahlar aktif hale gelmeden önce bir bombalama saldırısı sırasında kazara devre dışı bırakıldı.

ohka kamikaze aircraft

müttefik kuvvetler onlara "baka" bombacıları diyordu. - japonca'da "aptal" ya da "salak" - bu isim, donanmalarına direkt dalış yaptıkları için verilmişti. abd donanmasının, roket destekli olan amaca yönelik inşa edilmiş bu kamikaze uçağından neredeyse ödü kopuyordu. ohkalar, bir dalışta 650 mil hıza ulaşabilir ve gemilere 2.600 pound bomba bırakabilirdi. 23 mil uzaktan atılan bu güdümlü füzeler, ilerleyen zamanlarda büyük tahribatlara yol açtı.

japonya, ohkaları, en önemli abd şehirlerine saldıracak kadar büyük sayılara ulaştırmadı, bu da muhtemelen abd filosunun bugün pasifik'in dibinde yatmamasının tek nedenidir.

horten h.xviii amerikabomber

ho 229 "bat" ve b-2 bombardıman uçağı arasındaki herhangi bir benzerlik tesadüf değildi. tıpkı xviii stealth fighter'ı gibi. yarasa'nın turbojet destekli, süper boyutlu sürümü olan bu uçak, o zamanların b-2 stealth bombardıman uçağıydı ve hedefinin 80 mil yakınına girene kadar tespit edilemezdi.

500 mil hızla, 8.000 poundluk bir bombayı chattanooga'ya kadar batıdaki hedeflere bırakmadan önce bu menzil, hedef devlet için yalnızca kısacık bir önlem süresine sahipsin demekti. hitler'in gizli bombardıman uçağı, kartları yeniden dağıtabilirdi, tabi savaşa yetişebilseydi.

vortex cannon

anafor topu, müttefik uçaklarını itmek niyetiyle gökyüzüne güçlü, kasırga benzeri bir dalga atıyordu. aslında işe yaramıştı, ancak amaçlandığından ve umulandan biraz daha az ölümcüldü. amerikan ordusu 1990'lı yıllarda toplanan kalabalığı kontrollü bir şekilde dağıtmak için daha küçük vorteks tabancalarıyla deneyler yaptı, ancak bundan çok fazla bir şey sağlanamadı. bu nazi uçak katilinin oyuncak versiyonları çok hoştur, mutlaka koleksiyona eklenmelidir.

microwave death ray

nikola tesla bu fikri ortaya koymuştu ve neredeyse bütün devletler bunu yapmayı denedi. fakat hiçbiri, mikrodalga ölüm ışınını ateşleyen bir silahı üretmeyi, japonlar gibi operasyonel hale getirecek kadar yaklaşamadı. bununla birlikte, bunların büyüklüğü, maliyeti, sınırlı menzili, kullanım zorluğu ve talep ettikleri güç gibi birçok etmen, üretiminin sağlanmasını engelledi.

operation aphrodite

birçok kişi için aphrodite operasyonu, bugün john fitzgerald kennedy'nin abisi joseph'i öldüren proje olarak biliniyor. bu gizli silah, patlayıcı yüklü eski bir bombardıman uçağını yönlendirmek için telsiz kontrolünü kullanır. bomba dolu uçak, insan komutasıyla uçurulur, sonra yere indirilir, pilotlar uzaklaşır ve kovalamaca uçağı ele geçirilirdi. joe kennedy, bir hata ile patlamış olan bir bomba uçağının pilotuydu. bu program, günümüzdeki füze, torpido ve drone gibi uçak programlarının doğrudan öncüsüdür.

earthquake bomb

sismik şok (deprem) bombası, ünlü ingiliz mühendis barnes wallis tarafından geliştirildi ve savaşta oldukça kritik olan bazı cephelerde kullanıldı. bu bomba, altı tonluk "tall boy" ve on tonluk "grand slam" ile vücut buldu ve standart bombalardan farklı olarak toprak yüzeyinde değil, yaklaşık 150 feet derinde patlatıldı ve bu derinliğe ulaşmak için sivrileştirilmiş zırhlı uçlar kullanıldı.

yeraltı patlamasından elde edilen enerji, standart bombalama saldırıları için hedefleme seviyelerini yükselterek 3,6 şiddetinde depremleri tetikleyebilirdi. deprem bombaları, v-2 fabrikasının tahrip edilmesinde, v-3 londra gun'ının yıkılmasında, dkm tirpitz'in batırılmasında ve st. nazaire'de avlanan u-boatların caydırılması da dahil olmak üzere savaşın en önemli baskınlarında kullanıldı.

bachem ba 349

bir pilotla bizzat içinden yönlendirilen bir füze düşünün, işte huzurlarınızda ba 349 “natter”. prensip olarak japon ohka'ya benzer, ancak teoride biraz daha az intihar içerir. natter, bombardıman için bir sam füzesi gibi havaya fırlatılırdı. havadayken hedefe yakınlaşmak için roket motorunu kullanırdı. olması gereken; nater'in burnundan atılan roketlerlerle bombardıman uçaklarını vurmasıydı ve pilot uçak ile üsse geri dönecekti.

ancak bu uçağın ilk ve tek deneme uçuşu, pilotunun ölümü ile sonuçlandı; nihayetinde, alman natter'ı da, kamikaze kuzeni ile hemen hemen aynı sonuçla yüzleşti ve proje askıya alındı.

anti tank suicide dogs

rus "köpek mayınları", yemeklerini tanklara koşup altlarına sürünerek girip orada yemek için eğitildiler. savaştan önceki günlerde ruslar, bu yönde eğitilmiş köpekleri aç bırakıp daha sonra düşman tank birliklerine doğru toplu olarak serbest bıraktılar. köpekler, tankın altında akşam yemeği bulmak yerine hareketli mayın olarak taşıdıkları 25 kilo patlayıcı ile tankların altına girer girmez kendilerini patlatacaktı.

rusya, alman tank kolordusu için 40.000 köpek yetiştirdi ve 300 alman tankının bu köpekler tarafından tahrip edildiğini veya hasar gördüğünü iddia etti. bu muhtemelen tamamen doğru değildi, neden oldukları zayiat büyük olasılıkla birkaç düzine ile sınırlı kaldı. köpek mayınlarının savaşta çok fazla bir sonucu olmadı ancak bu uygulama, almanların doğu cephesi’ndeki her köpeğe dikkat etmesine ve önlem almasına neden oldu.

Tarihte Yapılması Planlanan "İyi ki Yapılmamış" Denilecek Türden Silahlar